Nikotynizm. Choroba z wyboru

Choroby układu krążenia, nowotwory i POChP otwierają niechlubną listę chorób i ich powikłań związanych z paleniem tytoniu. Ponad to zwiększenie o 50 proc. ryzyka wystąpienia zawału serca i udaru mózgu. To wystarczy, jeśli chodzi o fakty statystyki medycznej.

Niestety stwierdzanie faktów nie leczy z uzależnienia a samo uświadomienie sobie przyszłych szkód zdrowotnych nie skłania do rzucenia palenia. Mamy do czynienia z uzależnieniem manifestującym się zaburzeniami behawioralnymi. Zatem wymagana interwencja medyczna to przede wszystkim praca z terapeutą i sięgnięcie do głębokich przyczyn psychologicznych choroby.

System leczenia uzależnienia od nikotyny w Polsce jest niewydolny. Wymaga gruntownej reformy, zarówno założeń (jak na przykład obecnego zapisu o możliwości przystąpienia do leczenia raz w życiu), jak i solidnego finansowania. Dosłownie 3 funkcjonujące w Polsce poradnie antynikotynowe nie są w stanie obsłużyć kilku milionów palaczy, którzy każdego roku podejmują próbę zaprzestania palenia – podkreśla Magdalena Cedyńska, kierownik Poradni Pomocy Palącym w Narodowym Instytucie Onkologii w Warszawie.

- A pomoc osobom palącym jest bardzo potrzebna. Uzależnienie od nikotyny jest chorobą, którą powinni zajmować się medycy wielu specjalności - lekarze, pielęgniarki, terapeuci – dodaje Magdalena Cedyńska

Mamy  też w Polsce jedną z opcji pomocy, rekomendowaną w najnowszych wytycznych, tj. Telefoniczną Poradnię Pomocy Palącym, która od 1996 r istnieje nieprzerwanie przy Narodowym Instytucie Zdrowia, gdzie w formie teleporady można uzyskać pomoc fachowych terapeutów (telefon 801 108 108 lub 22 211 80 15)

Współczesna medycyna dysponuje skutecznymi metodami leczenia uzależnienia od tytoniu. Eksperci zalecają stosowanie niefarmakologicznych i/lub farmakologicznych metod leczenia uzależnienia.

Przy zastosowaniu niefarmakologicznych metod leczenia, takich jak porada lekarza lub pielęgniarki, poradnictwo grupowe lub telefoniczne średnio od 20 do 40 osób na 1000 palących zaprzestaje palenia. W przypadku metod farmakologicznych, takich jak nikotynowa terapia zastępcza, bupropion, wareniklina, cytyzyna, w porównaniu z grupami kontrolnymi, średnio od 57 do 139 na 1000 palących zaprzestaje palenia tytoniu. Rodzi się zatem pytanie. dlaczego system opieki zdrowotnej nie rekomenduje, czy wręcz nie wymusza,  jednoczesnego stosowania niefarmakologicznych i farmakologicznych metod leczenia nikotynizmu, w formie skoordynowanej i monitorowanej. 

– Przy wsparciu przedstawicielstwa WHO w Polsce, wielodyscyplinarny zespół polskich ekspertów sformułował nowe wytyczne postępowania w tej chorobie. Dokument obejmuje 15 rekomendacji, w tym zalecenie dokumentowania statusu palenia u wszystkich pacjentów, regularnego uczestnictwa pracowników opieki zdrowotnej w szkoleniach z zakresu leczenia uzależnienia od nikotyny – stwierdziła podczas organizowanej przez Biuro WHO w Polsce konferencji  prof. Małgorzata Bała, kierownika Katedry Epidemiologii i Medycyny Zapobiegawczej UJ CM.

 Wytyczne do pobrania:
 

 

Ta strona używa tzw. cookies. Ustawienia możesz zmienić w preferencjach przeglądarki. Polityka prywatności